Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010

Το δράμα της Μαρίκας…

Με πήρε τηλέφωνο προχθές μια κολλητή μου – για να χρησιμοποιήσω την γλώσσα των νεοελλήνων – και μου ζήτησε να βρεθούμε για καφέ.

Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω και βρίσκομαι το δίχως άλλο σπίτι της.

Με κερνά, σαν παραδοσιακή και καλή νοικοκυρά μια… σουμάδα.

Ύστερα και αφού πρώτα είπαμε τα γνωστά – τι κάνεις, πως πάει η δουλειά και άλλα τέτοια-, ξεκίνησε να μου εμπιστεύεται τον πόνο της.

Η φίλη μου, είναι μια απλή υπάλληλος του δημοσίου των 1300 ευρώ, χωρίς τα επιδόματα. Νέα, γύρω στα 30, με έναν τρόπο ζωής, όμως, που δεν συνάδει με τα μισθολογικά της δεδομένα.

Εδώ και χρόνια, από την ημέρα που μονιμοποιήθηκε στο δημόσιο, άλλαξε τελείως την οικονομικοκοινωνική της συμπεριφορά.

Αγόραζε με μανία, κάθε είδους αντικείμενα χρεώνοντας πιστωτικές κάρτες. Έπαιρνε το ένα καταναλωτικό δάνειο, πίσω από το άλλο. Πήγαινε διακοπές στα καλύτερα ξενοδοχεία, φορούσε φιρμάτα ρούχα μόνο(!). Άλλαξε συνοικία και από το δυαράκι στα κάτω Πετράλωνα βρέθηκε με τριάρι στο Μαρούσι.

Κυκλοφορούσε με δίλιτρο τζιπ, και ρόλεξ στο χέρι ενώ μέρα παρά μέρα έβγανε για ποτό και φαγητό σε καλά ρεστοράν και κλάμπ.

Πια; Η Μαρίκα η φίλη μου των 1300 ευρώ… χωρίς τα επιδόματα!

Αυτή η «νιου τζενερέισον», χολιγουντιανή, υπέρλαμπρη, (ε, βάλτε και εσείς όποια άλλα επίθετα σας ταιριάζουν με το προφίλ που σας περιγράφω) ζωή, που είχε επιλέξει η Μαρίκα μέσα σε λίγα χρόνια την οδήγησαν στην χρεοκοπία. Κυριολεκτικά.

Σε 10 περίπου χρόνια, από την ημέρα που μονιμοποιήθηκε έως και σήμερα, η Μαρίκα έχοντας στην άκρη του μυαλού της την φράση «ωχ αδελφέ», κατάφερε να χρωστά στις τράπεζες που την δάνειζαν 300.000 ευρώ!

Ναι, καλά διαβάσατε. Το ποσό αυτό προκύπτει ύστερα από την απόκτηση 13 πιστωτικών καρτών, 6 καταναλωτικών και ενός επισκευαστικού δανείου, που το είχε καβατζάρει, με την δικαιολογία του εξοχικού σπιτιού της μητέρας της στο Κριεκούκι.

Σήμερα λοιπόν, εν έτη 2010, όπου τα επιδόματα έκαναν φτερά, οι μισθοί στο δημόσιο συρρικνώθηκαν και γενικώς η ζωή, όπως την γνωρίζαμε, πήρε τις βαλιτσούλες της και έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση και χωρίς επιστροφή… μάλλον, η Μαρίκα μας αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα οικονομικής κατάρρευσης.

Οι τράπεζες, που μέχρι προ ολίγου την δάνειζαν, σήμερα της ζητούν τα λεφτά τους πίσω. Η Μαρίκα, αδυνατεί όπως είναι φυσικό να ανταποκριθεί, με αποτέλεσμα οι μέχρι πρότινος φιλικές τράπεζες να την κυνηγούν.

Βρέθηκε όμως μια τράπεζα και της πρότεινε να βάλει υποθήκη το εξοχικό, όπου πριν λίγα χρόνια είχε κληρονομήσει από την μακαρίτισσα την μητέρα της (σε αυτό άλλωστε πόνταραν οι τράπεζες και την δάνειζαν αφειδώς) να μαζέψει όλα τα χρέη της, περί τα 300 χιλιάρικα, σε ένα πακέτο χρεών και να τα αποπληρώσει σε βάθος χρόνου.

Το βάθος χρόνου αποπληρωμής προσδιορίζεται σε περίπου 36 – 38 έτη, με μία δόση 900 ευρώ, η οποία παρακαλώ θα αντλείτε απευθείας από τον μισθό της, για ευνόητους λόγους.

Ο σημερινός μισθός της Μαρίκας με βάση την προϋπηρεσία και τα πετσοκομμένα επιδόματα, έχει φτάσει στα 1532 ευρώ.

Τι πρέπει να κάνει τώρα η Μαρίκα με τα υπόλοιπα 632 ευρώ;

Θα πρέπει κατ’ αρχάς, να πουλήσει το πανάκριβο αυτοκίνητό της και να αγοράσει ένα φθηνότερο χαμηλότερου κυβισμού.

Στην συνέχεια, να μετακομίσει από το τριάρι στο Μαρούσι με ενοίκιο 650 και να επιστρέψει στο δυάρι των Πετραλώνων με τα 350 ευρώ.

Να δώσει πίσω το ρόλεξ των 3500 χιλιάδων και να βάλει τα χρήματα που θα εξοικονομήσει στην αποπληρωμή του χρέους.

Τέλος, θα πρέπει να βρει μια επιπλέον απογευματινή εργασία, (δύσκολο στις μέρες μας), ώστε να μπορέσει να αυξήσει τα εισοδήματά της για να ανταποκριθεί με αξιοπρέπεια στις βασικές απαιτήσεις της καινούργιας ζωής της.

Με αυτόν τον τρόπο η Μαρίκα, κι αν εντωμεταξύ δεν ξωκοίλει στην εφαρμογή της νέας οικονομικοκοινωνικής της πολιτικής, θα καταφέρει σε μια ηλικία 66 – 68 χρόνων, να απαλλαχτεί από τα χρέη της…

Η Μαρίκα που σας περιέγραψα, δεν είναι γέννημα της φαντασίας μου.

Είναι υπαρχτή και ο καθένας μας μπορεί να την αντικρίσει γύρω του. Εκεί που στέκεται, που ψωνίζει, που μιλά, που συναναστρέφεται με άλλους, που τρώει, που κοιμάται, που ψηφίζει.

Είμαι εγώ, εσύ, ο γείτονάς σου, ο διπλανός σου στο λεωφορείο, η θείος σου, η ξαδέλφη σου, και όποια άλλη οντότητα συνυπάρχει μαζί σου.

Με λίγα λόγια είναι αυτό που μάθαμε να λέμε… Ελλάδα! 

Γράφει η ΤσουκνίδαΠηγή :  infoblog.gr

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Υπενθυμίζουμε ότι δεν δημοσιεύουμε ακραία σχόλια υβριστικού ή προσβλητικού περιεχομένου. Παρακαλούμε τους αναγνώστες μας να γράφουν τα σχόλια τους σε Ελληνικά και οχι σε greeklish.